Daar zat die dan.

Stil. Betrapt. Bang.

Banger dan ik.

Een moment deinsde ik achteruit. Slaakte zelfs een lichte kreet.

‘Zo, jij bent groot!’, volgde kort erop.

Gefascineerd begon ik hem te bestuderen. Wilde hem oppakken. Hun baby’s pak ik immers met gemak op.

Ik huiverde. Dit was even wat anders.

Wat lelijker ook.

Lichtelijk geïrriteerd door mijn eigen angst – dat kan! – en geïnspireerd door een quote (doe elke dag iets waarvoor je bang bent), besloot ik prins charming een kans te geven.

Hij gaf mij ook een kans. Voor een seconde.

Sprong uit mijn hand en viel op zijn rug.

Stakker.

Voelde mij schuldig en pakte hem weer voorzichtig op.

Viel best mee.

Gauw een foto – dit geloof je niet!

Verzenden via Whatsapp.

Reactie volgde.

‘Ieeeeuwww’.

Pad keek me bloedserieus aan, met de prangende vraag in zijn ogen. ‘En nu?’

‘Ik ga je niet kussen, don’t worry!’

Ja, ik praat hardop. Ook tegen dieren.

Best wel gênant.

Samen liepen we naar de vijver een klein stukje verderop. Dat was vast ook het plan. Ik deed mijn hand open en zei hem te gaan.

Was tijd voor afscheid.

Meneer bleef zitten.

Of mevrouw?

‘Toe maar’, pushte ik een beetje.

Pad sprong eraf en was overduidelijk in de war. Na twee sprongen en tussendoor doodstil staan, sprong hij gauw in het water.

Bleek een meester in het drijven. Duurde even eer ik besefte dat hij voor dood speelde.

Serieus?

Meneer Pad, zo noem ik hem voor het gemak, dreef voorzichtig naar de rand om zich te verstoppen.

Zou een ooievaar hierin trappen? Of een reiger?

Wel slim, zo’n acteerstunt.

Een overlevingsstrategie.

Mits hij de vogel zou zien natuurlijk.

Op één plek doodstil blijven staan.

Als een meester in kungfu.

Perfectie.

Even vond ik het zielig. Wat een hard bestaan. Al die acteurs en actrices.

Toch klopt het allemaal. De natuur is mooi en vredig.

En geen van die beestjes zit vast met levensvragen of depressies.

Leven letterlijk in het hier en nu.

Geen drama.

Een kans op liefde zat er er blijkbaar niet in. Ach, zou toch niks worden.

Deze was nog steeds veel te jong.

Helaas.

Geen liefde op het eerste gezicht.

Maar hij leerde mij wel om een kleine angst te overwinnen en ik hielp hem om te oefenen met overleven in de toekomst.

Wie weet kan meneer Pad dan lang en gelukkig leven met zijn ware prinses.

Of mevrouw Pad?

Genesis 1:24

‘En God zeide: Dat de aarde voortbrenge levende wezens naar hun aard, vee en kruipend gedierte en wild gedierte naar hun aard; en het was alzo.’
‭‭