Jaren geleden, toen ik net wat kriebels kreeg voor creativiteit in het algemeen, keek ik net als ieder ander veel ‘how to’-filmpjes.

In zoverre handig, absoluut. Maar het blokkeerde mij net zo vaak. Perfectionisme stond om de hoek mee te kijken.

Of ik zag door de bomen het bos niet meer. Vind ik normaal gesproken niet erg, maar wel met creativiteit.

Misschien niet eens meer een luxeprobleem te noemen. Nu spreek ik even uit eigen ervaring natuurlijk.

Maar letterlijk vast komen te zitten, omdat iemand iets zei over hoe iets hoort.

‘bewaar je lelijke schetsen, kan je later op terugkijken’.

Absoluut, kan er ook voor zorgen dat je een schetsboek niet meer wil aanraken. Verf eroverheen zou ik nu zeggen. Is leuk!

Of lekker verknippen en er een leuke collage uit toveren.

‘Met dit werk je perse van licht naar donker….met dat andere net andersom….de kwast moet je zo vasthouden….’

Klopt, er zijn basisprincipes die handig zijn te weten. Ze zijn echter niet vastgelegd in een wetboek.

Jij bepaalt, jij experimenteert, jij speelt met natuurwetten. En werkt het niet? Soit!

Ik heb wel eens gedacht, mixed media kunstenaars zijn mensen die zich niet aan de regels kunnen houden.

Nieuwsgierig van aard. Wat zou er gebeuren als ik dit zou doen?…

Oeps. Hè, balen.

Oké, dan moet dit er maar overheen.

Hé, wat leuk!

De spanning over de verrassing. Ongetwijfeld een dopamineshot.

Wanneer je realistisch tekent, zal dat een hele andere ervaring zijn met meer focus, dan de kunstenaar die een pot verf tegen het doek aangooit.

Ik hou persoonlijk meer van het laatste. Ook al heb ik tekeningen waar ik uren mee bezig ben geweest.

Afwisseling tussen stijlen, kleuren en papier. Abstract tot Whimsical en Vintage tot Modern.

En achtergrondpagina’s zetten vaak de toon.

Hoevaak ik mijn kwasten heb afgeveegd aan papier, waar later het leukste werk uitkwam.

Uniek.

Ik zei niet hoe het moest worden, maar werd geïnspireerd en geleid door wat ik voor mijn ogen had liggen.

Angst leren loslaten. Onderdeel van het creatieve proces.

Lees hier de tips om vrij te zijn in je creativiteit

Hoe maak je achtergrond pagina’s?

Door te experimenteren.

Maar ik ga je een paar tips geven die ik zelf prettig vind om te hanteren.

• Goedkope acrylverf werkt altijd goed voor dit soort taken. Bekende merken natuurlijk ook, vooral qua dekking, maar ik zou niet zonder goedkope verf willen werken.
• Ik gebruik printerpapier of goedkope tekenblokken. Dit papier is dun, maar houdt over het algemeen acrylverf heel goed. Hoe dunner het papier, des te makkelijker om het in te plakken.
• Dikker papier gebruik ik vaak voor kleinere collage onderdelen.
• Ook rechtstreeks in een schetsboek is dit goed te doen. Gebruik ander papier om de verf uit te smeren. Dit naast kwasten en rollers.
• Wil je complementaire kleuren gebruiken, dan is het verstandig om een eerst te laten drogen. Wordt gauw bruin als ze vermengen met elkaar.
• Het wit van de pagina is niet een vijand. Sterker nog, sinds ik wit overlaat ben ik steeds meer tevreden. Het heeft iets.
• Kwasten zijn beperkt. Voor structuur zal je andere materialen moeten gebruiken. Een spons, gekreukeld papier, achterkant van de kwast, toiletrollen of stencils.
• Ook aquarel is ideaal voor achtergronden en structuur. Spetteren, zoutkorrels erover strooien of alcoholdruppels erop laten vallen. En rijst geeft ook een leuk effect.
• En mijn laatste tip is vooral niet opzettelijk de bladzijden bekladden. Veeg de boel ermee af. Gebruik het dagenlang achter elkaar om de kwasten aan af te vegen. Pennen erop te testen.

Je hoeft ook niet gelijk iets te doen met de pagina’s. Sommigen lagen jaren in een map en dan ineens had ik ze weer in mijn vizier.

En dat is dus ook ontzettend leuk.

Wetende wat je nu maakt, jou misschien over drie jaar van pas komt in een toekomstige kunstwerk.

En grote kans dat je over drie jaar nog precies weet wat je voelde tijdens dit proces.

Ook met je handen kan je achtergronden maken.

Wat kan je met Geverfde Pagina’s doen?

Inlijsten.

Of inplakken.

Collages maken.

Als achtergrond voor nieuwe tekeningen.

Lelijke schetsboekpagina’s bedekken.

Bewaren voor later.

Of wat ik graag doe…

Pareidolia tekenen.

Wat is Pareidolia Tekenen?

Niks nieuws. Hooguit de term die ik uit mijn grote teen heb gezogen.

Pareidolia is iets wat we allemaal kennen. Vormen herkennen in wolken bijvoorbeeld. Eigenlijk het vermogen van onze brein om eventueel gevaar te herkennen.

Verbeeldingskracht.

Gezichten zien in bomen.

Iets zien in abstracte achtergronden en dat eruit halen met potlood of verf.

Zoals hier bij deze met de dame en de boom. (Niet het grote blad, dat is ingeplakt)

Maar collages maken vind ik ook leuk.

Als ik al een stijl zou hebben, is het dromerig, whimsical, abstract en eclectisch. En dan mixed media.

Kliederen met mijn handen.

Emoties eruit gooien.

Soms je afvragen wat het te betekenen heeft.

Om een paar dagen later een blauwe enveloppe in de bus te zien. De wolf…. Mocht niet slapen.

Ooit afgevraagd waarom alle enge rekeningen rond de laatste maanden van het jaar komen? Vlak voordat we cadeautjes moeten kopen?

De wolf.

Maar het is herfst. Knus, lekker en creatief. Waaien en regen op het raam.

En blauwe enveloppen zijn er voor junkjournals. Je kan ze mooi versieren en hebben een venster waar de wolf door kan kijken.

Krijg ineens weer leuke ideeën. Iets met tralies. 🤣

Goed, je snapt hem.

Voor jou die net begint of wil beginnen. Je gaat lelijk werk maken. Wij allemaal.

Daar leer je van.

Of niet. En je gooit het weg. Mag beiden.

Geen zorgen. Je doet het voor dat ene moment.

Dat ene werkje waar je vrolijk van wordt.

Dan gaat die de kast in. Op naar het volgende moment.

Totdat je beseft dat het echt om de reis gaat.

Er is geen einde, je zou je suf vervelen!