Ja, ik weet dat je volwassen bent.

Daar ga ik vanuit.

En waarschijnlijk denk je nu ‘ ja daaaaag, wat een plakzooi’.

En gelijk heb je.

Maar wat als ik je nu vertel dat het echt wel meevalt? En dat het best wel fijn werken is? Zowat therapeutisch?

Het doet iets met je brein, dat echte contact met het papier en verf. Je gaat verf ook vanuit een heel ander perspectief bekijken.

En onder jouw handen gedragen beiden zich totaal anders, dan met een kwast. Of met een spons.

Zelf ben ik bezig met de basis van een journal cover. Dit wordt een cadeau die wederom naar de andere kant van de wereld vliegt.

Best wel grappig, want ik heb nog nooit gevlogen, maar mijn werk wel. Misschien durf ik het ook ooit eens aan.

Hoewel ik via videobellen ook veel meekrijg. Moderne tijd.

Maar ik kan dus niet alles laten zien.

Nog niet.

Gisteren heb in in tien minuten tijd het papieren zakje op maat gemaakt en gelijmd.

Daarna heb ik een soort van tissue papier er op geplakt en ribbeltjes erin gemaakt. Heel veel lijm gebruikt en heerlijk gekliederd.

En toen dat moest drogen, drukte ik allemaal sterretjes uit papier met een ponsapparaatje.

Waarom?

Geen idee. Nieuwsgierigheid is vaak de drijfveer.

Wat zou het voor effect hebben?

Vandaag was de lijm goed droog en kon ik verder met kliederen.

Had vandaag wat acrylverf gehaald bij de Action. Ook weer acryl brushpennen.

Hoewel ik voor serieuzer werk liever met het merk Amsterdam werk, is van Bleiswijk prima om mee te kliederen.

Wie doet je wat? Twee euro per grote tube. Amsterdam is vijftig cent duurder voor een baby tube.

Maar dat dekt ook veel beter.

Dus ja…

Voor het verven van covers verf ik toch veel verschillende lagen. Wat ik dus hier laat zien, wordt niet het eindresultaat.

Daarom is de experimenteerfase ook zo leuk met je handen.

Het gaat niet om het product. Nog niet. Het gaat om het proces.

Het eindresultaat kan nog wel weken duren. Soms maanden.

Verrast worden door details. Geen controle mogelijk. Je vind iets leuks en het volgende moment ligt er een compleet ander werk voor je.

‘Trust the proces’.

Heb je vast vaker gehoord. Vertrouw het proces.

Uit eigen ervaring weet ik dat dat vertrouwen moet groeien. Dat is soms zo zwaar, vooral in het begin.

Door te doen en blij te worden van veel gelukkige ongelukjes, groeit dat vertrouwen stap voor stap.

En dan knijp je wat verf uit die tube. En eigenlijk gelijk teveel.

En dan begin je met een kwastje, druk je er een vel papier op om het overschot aan verf op te vangen.

Dan als pure magie verschijnt daardoor een ander patroon.

Interessant.

Dan druk je dat papier weer op een schetsboekpagina en weer ben je verrast van het effect.

De kleuren beginnen te spelen op papier. Wat als je de verf door het sterretjespapier drukt?

‘Wat leuk’ en ‘oeps’.

Papier scheurt stukjes van de schetsboekpagina af.

Eigenlijk best grappig. Heeft wel wat.

Ach, wat zou het?

Nog wat verf. Handen erop. Waarom ook niet.

He, voelt best goed.

En dan na het wassen van je handen, kijken naar een pagina van een week geleden, toen ik ook zat te kliederen.

Veel lijm met servetten en aquarelverf.

Ach, geen Picasso, maar het was wel leuk om mee te experimenteren.

Zou ik het weer doen? Waarschijnlijk niet.

En zo ontdekken we steeds meer.

Technieken, kleuren en wat je zelf leuk vind. Welk schetsboek bij jou past en welke materialen.

Ondertussen leren we te vertrouwen, te ontspannen en te genieten zoals een kind dat zou doen.

We leren los te laten en te creëren.

En deze technieken werken perfect voor een artjournal of junkjournal.

Ideaal om achtergronden bijzonder te maken of mooie unieke enveloppen te ontwerpen.

Weer een paar leuke Youtubers, Papercut prayers, die aan christelijke Artjournaling doet en Alica Burke, met haar kleurrijke doodle art.

Veel plezier.